„Chciałbym dodać, że nie mają racji mężczyźni, którzy uważają iż powinni być sprawni seksualnie zawsze i w stosunku do wszystkich kobiet. Chyba nie ma takiego mężczyzny, u którego w pewnym okresie życia nie zdarzałoby się przejściowe osłabienie potencji. Czasami wahania te występują bez żadnej przyczyny zewnętrznej, częściej zaś uwarunkowane są zbyt dużym napięciem nerwowym i emocjonalnym, zmęczeniem fizycznym, stanem stresu, chorobami infekcyjnymi. Wahania w dużym stopniu zależą również od partnerki. Mężczyzna może mieć nadmierny popęd płciowy do jednej kobiety i równocześnie może okazać się impotentem w stosunku do innej. Na ogół ma on skłonności do pewnego określonego typu kobiety, z którym związane są jego wyobrażenia o ideale. Nie chodzi tutaj tylko o typ w sensie fizycznym (blondynka czy brunetka, tęga czy szczupła, niska czy wysoka), lecz również zainteresowanie określonymi psychicznymi, emocjonalnymi i intelektualnymi osobliwościami kobiety. Wybór w znacznym stopniu odzwierciedla dążenie mężczyzny do harmonii duchowej, a jest to sfera bardzo złożona, powiedziałbym, delikatna, która czasami może wydawać się nieosiągalna.
— Z tego wynika, że najczęściej ma pan do czynienia z pseudoimpotencją — zwróciłem się do profesora. — W takim razie, może nie jest potrzebna pomoc lekarza, może wystarczyłoby kilka ogólnych wskazówek, przeznaczonych dla wszystkich mężczyzn. Wprawdzie wtedy byłby pan pozbawiony pacjentów. Czy nie obawia się pan tego“(16)